آیا می توان ترمز دستی را مستقیماً کشید تا کشتی متوقف شود و آیا می توان لنگر را مستقیماً برای توقف کشتی پرتاب کرد؟

Waarom staan ​​ze loodrecht op elkaar?

Want nadat het anker in het water is geworpen, doorboort het niet meteen als een pijl de zeebodem, maar moet het in de grond op de zeebodem worden geploegd om het schip vast te zetten. Nadat het anker op de zeebodem is geplaatst, gebeurt dit eerst"leugen"op de zeebodem. Op dit moment ligt de horizontale balk, dus de ankerarm staat. Zolang de ankerketting het anker horizontaal sleept, zal de ankerarm in de bodem van de zeebodem ploegen. Hoe dieper de ploeg, hoe groter de weerstand, en uiteindelijk kan het schip gerepareerd worden. ‌

Scheepsankers van het staaftype zijn feitelijk geëlimineerd en de meeste schepen gebruiken nu scheepsankers zonder stang.

Hoe kunnen we er zonder paal voor zorgen dat het anker soepel in de bodem van de zeebodem kan ploegen? Het principe is eigenlijk heel eenvoudig. De ankerarm en ankerstang van het stangloze scheepsanker zijn niet vast, maar kunnen binnen een bepaald bereik bewegen. Wanneer het scheepsanker op de zeebodem wordt neergelaten, begint de ankerketting het scheepsanker horizontaal te slepen. Omdat de ankerarm naar voren wijst, zal deze op dit moment uiteraard een neerwaartse trend vormen. Bovendien zal de weerstand van de zeebodem ervoor zorgen dat de ankerarm tijdens de beweging verder naar beneden kantelt en vervolgens in de grond ploegt. ‌

Het is duidelijk dat, of het nu om het vroege poolanker gaat of om het huidige stangloze anker, hun principe van het bevestigen van schepen hetzelfde is, met de nadruk op de zijdelingse beweging van het anker op de zeebodem.

Als je dit eenmaal begrijpt, heeft de vraag uiteraard een antwoord. De sleutel tot verankering ligt in de zijdelingse beweging van het scheepsanker, en als het scheepsanker direct wordt uitgeworpen tijdens de beweging van het schip, staan ​​de ankerketting en de zeebodem in een relatie van 90 graden, zodat het scheepsanker geen zijdelingse beweging kan bereiken. op de zeebodem. Het wordt alleen door het schip op de zeebodem rondgesleept en gestuiterd. Uiteraard kan dit een bepaald vertragend effect op het schip hebben, maar het is onmogelijk om het schip volledig tot stilstand te brengen door het anker uit te gooien. ‌

Ankers worden gebruikt om schepen vast te zetten en kunnen niet worden gebruikt om ze tegen te houden, maar het vastzetten van schepen is niet alleen te danken aan het anker zelf. Ook in dit proces spelen ankerkettingen een cruciale rol.

Bij het laten zakken van het scheepsanker moet de lengte van de ankerketting doorgaans drie tot vijf keer de waterdiepte bereiken. Als er sprake is van zwaar weer, moet deze nog langer worden verlengd. Een lang deel van de ankerketting die wordt neergelaten, wordt ingegraven in het sediment op de zeebodem, waardoor er aanzienlijke weerstand ontstaat door wrijving, terwijl een ander deel tussen de zeebodem en het schip wordt gehangen. Dit deel van de ankerketting kan zijn eigen zwaartekracht gebruiken om een ​​grote hoeveelheid energie op te slaan en een belangrijke ondersteunende rol spelen bij het fixeren van het schip. De bijdrage van ankerkettingen kan dus groter zijn dan die van het scheepsanker zelf bij het vastzetten van het schip. ‌